Tajemnice światła

Tajemnice światła


1. Jezus przyjmujący chrzest nawrócenia.

"Konsekracja chrzcielna" Jezusa stoi u początku Jego działalności publicznej. Syn Umiłowany Ojca rozpoczął swą misję namaszczeniem Duchem Świętym  i mocą  oraz aktem ujawnienia się wobec ludzi jako Ten, w którym Najwyższy na upodobanie.

Prosimy cię Panie, o pełniejszą świadomość naszej konsekracji chrzcielnej, o umiejętność prostowania ścieżek dla Pana - ścieżek innych ludzi i naszych własnych.

 

2. Jezus czyniący pierwszy cudowny znak w Kanie.

Weselna radość biesiadników jest również udziałem Jezusa, Jego Matki i uczniów. Jednak i wśród zabawy Maryja ma oczy otwarte na zmartwienia człowiecze. Odnosi tę sprawę do Syna, a On na prośbę Matki czyni pierwszy znak.

Przepraszamy Cię Panie, że tak często nie staramy się "żyć w Chrystusie jak jeden duch i jedno serce", że wspólne przebywanie nie przybliża nas do Boga i do siebie wzajemnie.

 

3. Jezus Głosiciel Dobrej Nowiny o Królestwie.

Jezus poświęcił trzy lata życia na ziemi, aby głosić Królestwo Boże. Mimo, iż dobroć, mądrość i moc niezwyczajna Syna Bożego, Jego słowo i cuda, ukazywały prawdę o Ojcu - nie wszyscy uznali w Nim Mesjasza.

Dziękujemy Ci Panie, że wciąż potrzebujesz naszych rąk, naszych ust, naszego serca, by przez wieki głosić Ewangelię; że uczysz nas litować się nad chromymi, ułomnymi, niewidomymi i wszelaką ludzką nędzą; że chcesz naszej pomocy w zbawieniu świata.

 

4. Jezus utwierdzający uczniów w wierze przed swoją męką.

Według Bożej pedagogii Jezus powoli wprowadza swych uczniów na drogę wiodącą ku Golgocie. Jeszcze Piotr nie wie, co mówi, jeszcze chce budować namioty na górze - tzn. chce zadomowić się w poczuciu szczęścia...

Dziękujemy Ci Panie, że posyłasz nam w ciężkich chwilach umocnienie i pocieszenie, by utwierdzić nas w wierze i powołaniu. Że pozwalasz błagać: Przemień o Jezu trudny ten czas; że chwile Golgoty przeplecione są chwilami Taboru.

 

5. Jezus świętujący swą ostatnią Paschę z uczniami.

Jezus Chrystus umiłował nas do końca i bez końca - z właściwą tylko sobie Bożą wszechmocą. W ciele poszedł na krzyż, w Chlebie pozostał pokarmem na zawsze.

Prosimy Cię Panie, bądź coraz bardziej "sercem naszego życia", abyśmy podczas każdej Ofiary Dziękczynienia współofiarowali Tobie siebie; współumierali z Tobą dla zbawienia świata, współmiłowali w Tobie aż do oddania życia.